Codzienność bezrobotnego

Bezrobocie - każdy z Nas wie czym jest. Z pewnością niektórzy doświadczyli go na własnej skórze, inni ciągle doświadczają. Tylko nielicznym udało się uciec przed tym, co dla wielu nieuniknione. Warto poznać ten problem dogłębnie i zrozumieć ludzi, którzy przez niego osiągneli życiowe dno.

Zgodnie z Ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - bezrobotny to osoba niezatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania rejonowym urzędzie pracy.

 

RODZAJE BEZROBOCIA

  • Bezrobocie Cykliczne (keynesowskie) - występuje podczas kryzysów ekonomicznych, wywołane jest spadkiem koniunktury. 
  • Bezrobocie Utajone – bezrobocie nie objęte statystyka; występuje w postaci nadzatrudnienia (typowe w gospodarce socjalistycznej), przeludnienia agrarnego (typowe dla krajów słabo rozwiniętych), lub bezrobocia wśród ludzi, którzy zrezygnowali z poszukiwań pracy z powodu beznadziejności swych usiłowań (typowe dla krajów rozwiniętych). 
  • Bezrobocie Przejściowe (frykcyjne) – jest spowodowane zmiana miejsca pracy lub zmiana kwalifikacji zawodowych. 
  • Bezrobocie Strukturalne – spowodowane niedostosowaniem struktury podaży pracy do struktury popytu na prace, brak kapitału do stworzenia nowych miejsc pracy. 
  • Bezrobocie Sezonowe – spowodowane okresową zmianą warunków klimatycznych i cyklów produkcyjnych w niektórych rodzajach działalności gospodarczej, zwłaszcza w rolnictwie. 
  • Bezrobocie Przymusowe – występuje, gdy siła robocza chce przyjąć prace za obowiązująca na rynku płace, ale nie może jej znaleźć. 
  • Bezrobocie Lokalne – spowodowane szczególnym nasileniem braku wolnych miejsc pracy w pewnych miejscowościach lub regionach. 
  • Bezrobocie Klasyczne – występuje, gdy płaca jest utrzymana powyżej poziomu równowagi. 
  • Bezrobocie Dobrowolne – spowodowane tym, że siła robocza nie chce podjąć pracy za płace równowagi. 

 

 

Jednak są to definicje czysto książkowe. Czym tak naprawdę jest bezrobocie na co dzień? Czym zajmuje się osoba bezrobotna oprócz... poszukiwania pracy?

 

Przeciętny bezrobotny w pierwszej fazie bezrobocia, czyli tuż po zwolnieniu z pracy generalnie wyznaje zasadę, że musi odpocząć od pracy, zrelaksować się, nabrać sił na poszukiwanie nowej pracy, tudzież do nowej pracy, wyspać się i odpocząć psychicznie. Wielu jednocześnie poszukuje pracy. Rejestruje się w węgrowskim Urzędzie Pracy. Oczywiście swoje odczekując w kolejce, która niejednokrotnie przyprawia o złość i z góry zniechęca do kolejnego odwiedzania urzędu. Początkowo poszukiwania pracy wiążą się z niebanalnymi oczekiwaniami, tj. bezrobotny szuka pracy lepiej płatnej niż poprzednia, szuka pracy w branży, w której wcześniej pracował bądź podobnej oraz w swoim wyuczonym zawodzie. Jednak tutaj również nie jest kolorowo. Nie każdy ma takie szczęście, że wchodzi do odpowiedniej instytucji - załóżmy państwowej - i tam czeka na niego ciepła posadka.

 

Czas leci, a pracy nadal nie ma... Cóż robić? Człowiek popada w desperację. Szuka dosłownie czegokolwiek, byle by były z tego godne pieniądze. Nie zawsze tak jest. Spotykamy się często z nieuczciwymi pracodawcami. Jednak to temat na oddzielny artykuł.

 

 

A kto może zostać osobą bezrobotną? Poniżej znajduje się krótki opis:

  • osoba, która ukończyła 18 lat z wyjątkiem młodocianych absolwentów,
  • kobieta, która nie ukończyła 60 i mężczyzna, który nie ukończył 65 lat,
  • osoba, która nie nabyła prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej, nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, lub wychowawczego,
  • osoba, która nie jest właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej, lub nie podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako domownik w gospodarstwie rolnym,
  • osoba, która jest niepełnosprawna i której stan zdrowia pozwala na podjęcie zatrudnienia co najmniej w połowie obowiązującego wymiaru pracy,
  • osoba, która nie jest osoba tymczasowo aresztowana, lub nie odbywa kary pozbawienia wolności, nie uzyskuje miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej połowy najniższego wynagrodzenia.

 

Tak po krotce wygląda formalne życie osoby mającej status bezrobotnej. A co taki człowiek porabia w czasie...wolnym?

 

Otóż osoba bezrobotna nie jest kimś gorszym od ludzi pracujących. Jest to taki sam człowiek jak każdy, z tym wyjątkiem, że nie ma pracy. Człowiek bezrobotny wstaje rano – to pojęcie względne, gdyż dla jednych rano to godzina 6:00, dla drugich zaś 10:00 – je śniadanie, ubiera się i bardzo często wychodzi na miasto, by podziwiać nowy rynek, spacerować wokół zalewu bądź liczy na to, iż spotka swych znajomych, z którymi dawno się nie widział. Przy okazji spotkania umawiają się na weekendowego grilla, wyjście do kina bądź spotkanie w jednej z węgrowskich restauracji przy tzw. piwie. Wieczorami oglądają TV, spędzają więcej czasu z rodziną, czytają książki, prasę, lecz niestety nie wszyscy. Przykro to mówić, lecz bezrobocie staje się również coraz większą patologią. Problem ten nie ominął niestety naszego miasta.

 

Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego z czym wiąże się bezrobocie. Jakie konsekwencje z tym się wiążą. Zauważmy ile osób bezrobotnych chodzi bez celu po Węgrowie, ile osób przez bezrobocie zeszło na niższy standard życia. Ile dzieci cierpi przez to, że ich rodzice nie mają co włożyć do garnka, że nie mają się w co ubrać. Bezrobocie prowadzi do biedy. Bieda  natomiast jest złym zwiastunem. Wielu porządnych, wykształconych ludzi z Węgrowa przegrało z biedą. Mam tu głównie na myśli alkoholizm, który jest w dużej mierze spowodowany brakiem zatrudnienia. Człowiek pracujący czuje się bardziej dowartościowany. Ma poczucie szacunku, mimo iż jego praca nie zawsze daje mu spełnienie. Zatem bezrobotny mieszkaniec Węgrowa, popadając w alkoholizm zaczyna przesiąkać środowiskiem, dla którego alkohol jest na porządku dziennym. Zaczynają się rozboje, w których uczestniczą w większości młodzi ludzie.

 

Na stronie KPP Węgrów, czytamy niejednokrotnie, że policja złapała młodzież, przy której znaleziono narkotyki. Jest to niebywały problem, który rozprzestrzenia się w zastraszającym tempie, jednak nikt nie zadał sobie pytanie dlaczego oni to robią? Otóż odpowiedź jest bardzo prosta – jest to sposób na życie. Na życie, w którym nie ma miejsca na prace, jest miejsce na rozrywkę, która prowadzi do kolejnej patologii. Nie słyszałam by w Węgrowie młode dziewczyny prostytuowały się w celach zarobkowych, lecz musimy mieć świadomość, że taki sposób na zarobienie pieniędzy również istnieje. Robią to coraz młodsze dziewczyny. Wspomniałam, iż bezrobocie jest patologią. Owszem, lecz patologią staje się wówczas, gdy człowiek zdolny do pracy, nie podejmuje jej, mimo iż Urząd Pracy ma propozycje zatrudnienia dla niego.

 

Kolejna sprawa – wykroczenia drogowe, wyścigi uliczne – które w Węgrowie nie są aż tak popularne, ale nocami na mało uczęszczanych drogach , głownie weekendami niestety się odbywają. Po przez brak zajęcia młodzież próbuje znaleźć sobie źródło adrenaliny, rozrywki.

 

Często bywając w lokalach/barach, gdzie stoją maszyny do gry, można zaobserwować jak ludzie będący pod wpływem alkoholu, wrzucają kolejne monety w celu wygranej. I tutaj kolejne rozczarowanie – większość te pieniądze przegrywa. Szczególnie widoczne jest to w kawiarni „Kameralna”.

 

Kto zamieszkuje mieszkania socjalne? Głownie są to ludzie, u których występuje ubóstwo, które jak nie trudno się domyślić powoduje brak pracy. Harmonia rodziny w tym środowisku jest zaburzona. Cierpią na tym głownie dzieci, a jak wiadomo przykład idzie z góry. Zatem nie ma się co dziwić, że młodzież jest coraz gorsza. Wieczorne krzyki na osiedlach, interwencja policji – czy człowiek, który wstaje rano do pracy ma czas na takie rzeczy? NIE! Oczywiście, że nie. Zastanówmy się, czy takie sceny powinny mieć miejsce na ulicach naszego miasta?

 

Powyższe pytanie zostawiam bez odpowiedzi. Kierowane jest ono głownie do pracodawców, którzy na stanowiskach, które teoretycznie mogły by być wakatem, na siłę trzymają emerytów, de facto blokując cenne miejsca pracy dla młodych. Zatem jak ośrodki pomocy społecznej mają pomagać ludziom ubogim, skoro w dalszym ciągu pracownicy MOPS-ów, GOPS-ów i PCPR-u pamiętają jeszcze czasy komunizmu i wcale nie są otwarci na kreatywność młodych, wykształconych ludzi, którzy mają głowy pełne pomysłów jak pomagać dzieciom i młodzieży wyrwać się ze skrajnej patologii. Większość firm stawia na młody dynamicznie rozwijający się zespół. Dlaczego zatem młody człowiek tak trudno może znaleźć taką firmę?

 

Bezrobocie zaczęło być już postrzegane jako problem społeczny. Zaczęły powstawać instytucje obsługi bezrobocia, różnego rodzaju problemy badawcze nad przyczynami bezrobocia, a nawet publiczne dyskusje. Milcząc na ten temat, nie poprawiamy swojej sytuacji. Nie bójmy mówić się o problemach bezrobocia, nie bójmy się odwiedzać rozmaite instytucje oraz firmy prywatne w celu poszukiwania zatrudnienia.

 

Oczywiście bezrobocie o dziwo ma swoje pozytywy. Głownie zmusza młodych – ostatnimi czasy nie tylko młodych - ludzi do podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych, do zdobywania wiedzy. Zyskają na tym nie tylko uczelnie wyższe lecz również pracodawcy i głownie oni, ponieważ w szeregach swojej kadry pracowniczej znajdować się będą ludzie wykształceni. Ludzie, którzy będą wiedzieli czego chcą, którzy będą wiedzieli jak dobrze wykonywać swoją pracę by firma przynosiła zyski, a równocześnie oni sami będą dostawali godne wynagrodzenie za wyniki swojej pracy.

 

Apeluję do młodych ludzi, którzy szczególnie są podatni na negatywne wpływy społeczeństwa, które pogubiło się w życiu i zeszło na drogę, która nie wnosi do życia nic dobrego, a jedynie przynosi ogromne spustoszenie w psychice i organizmie. Nie poddawajcie się. Macie prawo do szukania pracy, do pracy godnej, do szacunku. Nie bójcie się porażki, ponieważ każda porażka jest sukcesem, ponieważ pokazuje nam, co robimy źle. Ucząc się na błędach stajemy się doskonalszą jednostką, którą ktoś wreszcie zauważy i doceni.

 

Autor: Katarzyna Duchnowska

18-11-2011

Dodaj komentarz

Kalendarz Wydarzeń

grudzień, 2021
PnWtŚrCzPtSbNd
293012345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829303112
3456789
© 2011-2021 Wegrow.info. Wszystkie prawa zastrzeżone.