Stop przemocy - kampania biała wstążka

Wydział Prewencji Komendy Wojewódzkiej Policji zs. w Radomiu zachęca wszystkich do włączania się w realizowaną na całym świecie kampanię „16 Dni Przeciwko Przemocy ze względu na Płeć”, która przypada dokładnie pomiędzy Międzynarodowym Dniem Przeciwko Przemocy wobec Kobiet (25 listopada 2021 r.), a Międzynarodowym Dniem Praw Człowieka (10 grudnia 2021 r.). W tych dniach szczególnie podkreślamy istotne znaczenie podnoszenia świadomości społecznej w obszarze zapobiegania przemocy.

W Polsce akcja znana jest również pod nazwą „Biała Wstążka”, która symbolizuje zobowiązanie do przerwania milczenia w kwestiach przemocy wobec kobiet i powstrzymania się od wszelkich form jej stosowania. Noszenie białej wstążki oznacza, że osoba nie akceptuje przemocy ani nie jest na nią obojętna.

Głównym celem kampanii jest podnoszenie świadomości społecznej i inicjowanie działań przeciwko przemocy wobec kobiet, która stanowi naruszenie podstawowych praw człowieka.

Kluczowe daty akcji:
· 25 listopada 2021 r. – Międzynarodowy Dzień Przeciwko Przemocy wobec
Kobiet
· 10 grudnia 2021 r. – Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka

 

MITY, STEREOTYPY I PRZEKONANIA NA TEMAT PRZEMOCY W RODZINIE…


1. MIT - To był jednorazowy incydent, który się nie powtórzy.
Zgodnie z definicją przemoc w rodzinie to jednorazowe lub powtarzające się
działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób najbliższych,
wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących, w szczególności narażające te
osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność,
nietykalność cielesna, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu
fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u
osób dotkniętych przemocą. Tego jednorazowego incydentu nie można
bagatelizować, gdyż brak reakcji na zjawisko przemocy jest pozostawieniem bez
pomocy, wsparcia i zrozumienia osób doznających przemocy w rodzinie. Zwiększa
to poczucie bezkarności sprawcy i prawdopodobieństwo kolejnego aktu przemocy
na ofiarę. Zjawisko przemocy w rodzinie często rozwija się latami, a zgłoszenie jej
na Policję lub do innych instytucji np. Ośrodek Pomocy Społecznej. jest pierwszym
krokiem by ją ujawnić i zatrzymać jej eskalację.
2. MIT - Przyczyną przemocy w rodzinie jest alkohol.
Alkohol nie jest przyczyną przemocy w rodzinie. W świetle badań alkohol jest z
jednej strony „wyzwalaczem”, z drugiej usprawiedliwieniem przemocy, jest jednym
z ważniejszych „czynników ryzyka”. Według posiadanych danych statystycznych
sprawcy przemocy w rodzinie pod wpływem alkoholu stanowią około 60%
sprawców przemocy w rodzinie.
3. MIT - Klaps to nie bicie, a metoda wychowawcza.
„Klapsy w domu były codziennością i dzięki temu dzisiaj prowadzę ułożone
życie”. Danie dziecku klapsa jest próbą wymuszenia jakiegoś pożądanego przez
rodzica zachowania, a zatem jest to forma przemocy. Klaps to kara cielesna
stosowana wobec dzieci. Stosowanie przemocy wobec dzieci nie jest skuteczną
metodą wychowawczą. Stosowanie kary cielesnej narusza zaufanie i poczucie
bezpieczeństwa dziecka, uczy je, że rodzic rani je, a nie wspiera. Klaps wymierzony
przez rodzica działa tu i teraz. Przynosi natychmiastową zmianę zachowania,
dziecko robi to, czego w danej chwili oczekuje dorosły, ale zmiana ta wynika ze
strachu, a nie ze zrozumienia i motywacji do zmiany. Uczy dziecko, że rodzic
wykorzystuje swoją przewagę fizyczną i psychiczną nad dzieckiem, ponadto
przedstawia się jako osoba, która nie radzi sobie z własnymi emocjami i w
przyszłości dziecko może nie darzyć takiego rodzica szacunkiem.
4. MIT - Ludzie, którzy używają przemocy są chorzy psychicznie.
Osoby stosujące przemoc w rodzinie charakteryzują się następującymi cechami:
mają silną potrzebę dominacji i podporządkowania innych, zwłaszcza kobiety,
silnym przekonaniem o posiadaniu kogoś (np. moja żona, moje dzieci – moja
własność), brakiem tolerancji na spontaniczne lub inne niż ustalone zasady,
przekonanie o tym, że najlepszą drogą do uzyskania szacunku jest wywoływanie
lęku, obawy i respektu, a najlepszą drogą do rozwiązywania konfliktów jest
używanie siły. Ponadto często sprawcę charakteryzują takie cechy jak niska
wrażliwość, brak empatii, niepewność, niskie poczucie własnej wartości, łatwość
przeżywania złości i gniewu, zaborczość, zazdrość oraz lęk przed porzuceniem, brak
zdolności panowania nad sobą. Jednakże osoby, które używają przemocy nie są
osobami chorymi psychicznie.
5. MIT - Dziecko nie jest ofiarą przemocy, jeśli jest tylko jej świadkiem.
Funkcjonuje przekonanie, że dziecko doznaje przemocy jedynie wtedy, kiedy jest
bezpośrednio ofiarą. Tymczasem dziecko cierpi także wtedy, gdy jest świadkiem
przemocy. Szczególnie traumatycznym urazem psychicznym dla dziecka jest bycie
świadkiem przemocy wobec matki. Nawet, jeśli jest w swoim pokoju i nie widzi, jak
ojciec ją bije, to słyszy krzyk, wyzwiska, odgłosy uderzeń czy niszczenia sprzętów
domowych. Odczuwa lęk i obawy o to, co się stanie z matką, rodzeństwem i nim
samym. Dziecko – świadek przemocy przeżywa wewnętrzny konflikt, jest
emocjonalnie rozdarte, współczuje krzywdzonemu rodzicowi, a wobec rodzica
agresywnego czuje złość i gniew. Dziecko będące świadkiem przemocy w rodzinie
powinno być otoczone wsparciem w związku z zaistniałą sytuacją w domu
rodzinnym.
6. MIT - Kobieta powinna wstydzić się, jeżeli doznaje przemocy.
Za przemoc nie jest odpowiedzialna ofiara. Nigdy! Relacja kat-ofiara oparta jest na
dominacji silniejszej strony – sprawcy. Stwierdzenia: „to wszystko twoja wina", „nie
dość się starałaś", „jesteś samolubną egoistką" mają na celu przerzucenie oraz
zmniejszenie odpowiedzialności sprawcy przemocy. W wielu przypadkach kobiety
chronią sprawcę przed odpowiedzialnością, z obawy przed opinią ze strony rodziny
czy znajomych. Wstydzą się piętna tej, która wsadziła męża do więzienia, czy plotek
„bez powodu krzywdy by jej nie robił, musiała go sprowokować”. Bycie ofiarą
przemocy szczególnie domowej nie jest powodem do wstydu, wręcz przeciwnie
trzeba mówić o tym głośno, dbając tym samym o samą siebie i bliskich.
7. MIT - Dla dobra dzieci powinno się znosić wszystko ze strony
współmałżonka.
W świecie w którym kobiety i mężczyźni są sobie równi nie ma potrzeby znosić
obelg, zastraszania czy poniżania dla dobra dzieci. Przeświadczenie, że lepszy zły
ojciec, niż żaden, nie ma potwierdzenia w badaniach naukowych. Praktycy zajmujący
się przedmiotem podkreślają wpływ jaki wywiera obserwacja zachowań panujących
w domu na to, jak jednostka będzie funkcjonowała w społeczeństwie jako osoba
dorosła. Dlatego należy dążyć do zatrzymania przemocy i pokazania pozytywnego
wzoru rodziny opartego na wsparciu, miłości, czy życzliwym traktowaniu.
Pamiętajmy, że nic nie usprawiedliwia i nie uzasadnia znoszenia przemocy ze strony
partnera, a dzieci, które "tylko" ją obserwują równocześnie są osobami ją
doznającymi.
8. MIT - Jeśli przestanie pić, wszystko będzie dobrze, warto czekać, może
kiedyś zrozumie i przestanie pić i bić.
Wszystko przez picie, kiedy przestanie pić jest dobrze, przecież to dobry mąż i ojciec–
zdanie powtarzane jak mantrę przez większość kobiet będących w przemocowym
związku, obwiniające procenty za krwawiące usta czy siniaki na ciele. Niestety
doświadczenia specjalistów pokazują, że jeśli sprawca przestanie pić alkohol, nie ma
żadnej gwarancji, że przestanie stosować przemoc. Zdarza się, że sprawca przestaje
pić alkohol i nadal stosuje przemoc.
9. MIT - Kobieta bez mężczyzny jest nic nie warta.
Czasy, w których kobiety nie posiadały żadnych praw i były „dodatkiem” do
mężczyzny już dawno minęły. Jednak w niektórych rejonach dalej panuje
przekonanie, że kobieta bez mężczyzny nie jest w pełni kobietą i jest gorsza.
Zmieniający się świat powoli obala panujące stereotypy, w których posiadanie
małżonka jest wartością nadrzędną. Wystarczy spojrzeć w historię, aby odnaleźć
przykłady kobiet, które udowadniają, że można osiągnąć sukces nie będąc w
związku małżeńskim.
10. MIT - Gwałt w małżeństwie nie istnieje.
Seks wbrew własnym chęciom to gwałt. Także w małżeństwie! Zdrowa aktywność
seksualna w parze to taka, w której obie strony naprawdę godzą się na to, jak ona
wygląda. Nie ma tu miejsca na domniemania i swobodną interpretację. Jeżeli więc
którakolwiek z osób biorących udział w seksie nie ma na niego ochoty albo nie może
z różnych względów wyrazić na to zgody, nie da się powiedzieć, że ta aktywność jest
prawidłowa, gdyż przekracza prawo do decydowania o sobie i swoim ciele. Należy
pamiętać, że sama mowa ciała o niczym nie świadczy. Dlatego świadoma zgoda, to
kwestia priorytetowa!
11. MIT - Nie ujawnia się tajemnic rodzinnych.
Przemoc niszczy nie tylko ofiarę , ale inni członkowie także są nią krzywdzeni. Nie
wolno ukrywać przemocy – należy chronić przed przemocą siebie, ale także swoich
bliskich. Zwrócenie się o pomoc nie ma nic wspólnego z ujawnieniem
tajemnicy rodzinnej!
12. MIT - Mężczyzna jest zbyt silny by stał się ofiarą przemocy…
Nie tylko kobiety padają ofiarami przemocy. Jest to mit oraz uprzedzenie. Nie jest to
również zjawisko do końca zbadane. Utarte w społeczeństwie schematy opisują
kobietę jako jednostkę słabszą, zaś mężczyznę jako napastnika. W rzeczywistości
okazuje się jednak, iż zdarzają się takie sytuacje, w których to kobiety stają się
inicjatorkami oraz sprawczyniami aktów przemocy, a ich ofiarami – mężczyźni. Jest
to temat wstydliwy dla mężczyzn. Ma to wpływ na fakt, iż mężczyźni wykazują
niechęć do zgłaszania się na Policję, co z kolei zaniża statystyki oraz pomniejsza
skalę problemu w oczach opinii publicznej.
13. MIT - Przemoc w rodzinie to prywatna sprawa nikt nie powinien się
wtrącać.
Z badań dotyczących rodziny, a także z obserwacji życia codziennego wiadomo, że
ludzie niechętnie mówią o występujących w niej negatywnych zjawiskach. Często
idealizują obraz własnej rodziny, chętniej mówią o tych aspektach życia rodzinnego,
które są świadectwem małżeńskiego sukcesu, a swoje domowe porażki starają się
ukryć lub powierzają je tylko zaufanej osobie. Przyznanie się do złej atmosfery w
domu, nawet przed ankieterem gwarantującym anonimowość wypowiedzi, z
pewnością nie jest łatwe. Bardzo ważnym aspektem dot. zjawiska przemocy w
rodzinie jest reagowanie na najdrobniejsze przejawy przemocy, zwłaszcza wobec
małych dzieci. Zgłoszenie podejrzenia przemocy w rodzinie przez osobę obcą,
sąsiada czy też przypadkowego świadka może uchronić dziecko przed utratą
zdrowia lub życia. Każdy dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa, ma
społeczny obowiązek zawiadomić Policję.
14. Przemoc dotyczy rodzin patologicznych, z tzw. „marginesu”
społecznego.
Często słyszanym powiedzeniem jest: „to taka porządna rodzina - niemożliwe, by
była tam przemoc", „oni oboje mają wyższe wykształcenie - nie mogli tego zrobić
swojemu dziecku". Przemoc w rodzinie występuje we wszystkich grupach
społecznych. Ludzie doznają przemocy, niezależnie od statusu społecznego,
wykształcenia, posiadanych pieniędzy, majątku. Przemoc może zdarzyć się
każdemu.
15. Przemoc jest wtedy, gdy są widoczne ślady na ciele ofiar.
Przemoc występuje w formie znęcania się fizycznego, psychicznego,
ekonomicznego, emocjonalnego, seksualnego. Przemoc to nie tylko siniaki, złamania
czy oparzenia, to także poniżanie, obelgi, zmuszanie do określonych zachowań,
grożenie, zastraszanie. Zaniedbanie i niezaspokojenie podstawowych potrzeb
życiowych członka rodziny, również prowadzi do jego cierpienia i naraża na utratę
zdrowia lub życia.
16. Ofiara jest sama sobie winna.
„Widocznie go sprowokowała”, „pewnie jest masochistką, skoro go nie opuszcza –
musi lubić być bita”. Nikt nie zasługuje na bicie, krzywdzenie, maltretowanie bez
względu na to co zrobił czy powiedział. Nikt nie ma prawa znęcać się, poniżać, bić
innych. Osoba dotknięta przemocą nie może obwiniać się o zachowanie sprawcy, jak
też usprawiedliwiać, ani go bronić. Bardzo często ofiara jest obwiniana za to, co ją
spotkało. Przekonany o tym jest sprawca, który czuje się wręcz „zmuszony” przez
zachowanie ofiary do zastosowania przemocy. „Prosił”, „tłumaczył”, „przekonywał”,
„groził”, a ona nie chciała się podporządkować, więc „musiał” użyć siły. „Sama sobie
winna”.

ZA PRZEMOC ZAWSZE ODPOWIEDZIALNOŚĆ PONOSI SPRAWCA,
NIEZALEŻNIE OD TEGO CO ZROBIŁA OSOBA, KTÓRA DOZNAŁA PRZEMOCY.

Dodaj komentarz

Kalendarz Wydarzeń

styczeń, 2022
PnWtŚrCzPtSbNd
272829303112
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31123456
© 2011-2021 Wegrow.info. Wszystkie prawa zastrzeżone.